เคยให้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่รักใคร

หลังจากที่เสียใจไปครั้งนั้น

แต่แล้ววันนึง ก้อได้มาเจอเทอร์

เทอร์คนนี้ที่ทำให้ชั้นอยากไป รร ทุกวัน

ทำให้ชั้นอยากทำงานส่งอาจารย์

และทำให้ชั้นมีเป้าหมาย

ในทุกครั้งที่ชั้นท้อ ชั้นก้อคิดว่าเทอร์นี่แหละเปนกำลังใจ

ในเวลาที่เหงาก้อคิดไปว่าเธอเปนเพื่อนคุย

เวลาที่ไม่เหลือคัยก้อคิดถึงแต่เทอ

แต่แปลกมั๊ย ชั้นคิดไปได้มากขนาดนี้

คิดว่ามีเทอร์อยู่ใกล้ๆ แต่มันก้อได้แค่คิด

ในความเปนจริง เทอร์ยังไม่รุ้จักชื่อชั้นเลยด้วยซ้ำไป

บางเวลาที่ท้อ ชั้นก้อเหนว่าเทอร์คือพลัง

เวลาที่ชั้นไม่มีคัย ชั้นก้อคิดไปว่าอย่างน้อยยังมีเทอ

มันเปนอะไรที่เพ้อเจ้อ ฟุ้งซ่าน ที่สุดเลยเนอะ!!

ชั้นรุ้ตัวว่าชั้นไม่มีความหมายอาไร

ไม่เข้าตาเทอ

เพราะใครๆต่างก้อพากันชอบเทอทั้งนั้น

เทอชอบใครอยุ่ชั้นก้อไม่มีสิทธิที่จะรับรุ้

แต่ไม่ว่าเทอจะรักใครชอบใคร

หรือใครเปนเจ้าของหัวใจเทอ

ชั้นก้อจะยังรักเทออย่างทุกวันนี้ ตลอดไป